Norveç'te bir Arktik kasabasında permafrostun erimesi nedeniyle musluk suyu içilemez hale geldi
Bilim insanları, Svalbard'daki Longyearbyen'de yaşanan kirlenmenin zemin eridikçe diğer Arktik toplulukları bekleyen sorunların habercisi olabileceği uyarısında bulunuyor.
Karen McVeigh'in pazartesi günü Guardian'da yayımlanan haberine göre Norveç'in Svalbard takımadalarındaki yaklaşık 2.600 nüfuslu Longyearbyen kasabasında, eriyen permafrostla bağlantılı ağır metallerin ana su kaynağını kirletmesi üzerine sakinlere musluk suyunu içmemeleri söylendi.
Kasaba suyunu, yaklaşık 2,5 kilometre uzunluğundaki Isdammen adlı baraj gölünden alıyor. Svalbard Üniversite Merkezi'nde Arktik jeolojisi alanında doçent olarak görev yapan permafrost uzmanı Marjolaine Verret, permafrost eridikçe açığa çıkan ve pirit içeren şeyl ana kayanın su ve oksijenle tepkimeye girerek asit ürettiğini, bu asidin de metalleri göle taşıdığını söyledi. Longyearbyen, küresel ortalamanın beş ila yedi katı hızla ısınıyor; sonbahar sıcaklıkları on yılda 4 santigrat dereceye kadar artıyor.
Belediye, sakinleri ilk olarak Eylül 2025'te, sudaki manganez düzeyinin Norveç Halk Sağlığı Enstitüsü'nün önerdiği litre başına 50 mikrogramın 25 katına ulaşmasının ardından uyardı. Manganez düzeyleri o zamandan bu yana düştü, ancak bu yılın başında sülfat ve nikel düzeylerinin içme suyu sınırlarını aştığı belirlendiği için yasak sürüyor. Sakinler, yerel bira fabrikasının arıttığı ücretsiz suyu süpermarketten bidonlarına dolduruyor.
Belediye Başkanı Terje Aunevik, kasabanın tamamen yeni bir su şebekesine ihtiyaç duyabileceğini söyledi. Değerlendirilen seçenekler arasında bir filtrasyon sistemi ve yedek olarak bir tuzdan arındırma tesisi bulunuyor; Aunevik bu seçenekleri "son derece pahalı" olarak nitelendirdi. Aunevik, "Musluktan su içebilmeyi her zaman doğal karşıladığımız Norveç'te, şimdi yaptığımız gibi suyumuzu taşımamız gerektiğini düşünmeye başlamak zor" dedi.
Verret ise pirit açısından zengin ana kaya ile eriyen permafrostun Arktik'in başka bölgelerinde de bir arada bulunduğunu belirterek Longyearbyen'in "iklim değişikliğinin tatlı su kaynaklarını, örneğin Kanada'nın kuzeyinde ve Alaska'da, nasıl etkileyebileceğinin ilk örneği olabileceği" uyarısında bulundu.
Bu haber, Karen McVeigh'in 19 Ekim 2026'da Guardian'da yayımlanan haberine dayanmaktadır. Orijinal habere ulaşmak için: https://www.theguardian.com/environment/2026/oct/19/tap-water-no-longer-drinkable-norwegian-town-climate-related-thawing-heavy-metals-arctic-longyearbyen-svalbard
Bu içerik yapay zeka araçlarının desteğiyle hazırlanmış, yayına alınmadan önce editör tarafından kontrol edilmiştir.
